“Heb je zelf kinderen?” is een veel gestelde vraag in mijn werk. En dan kan ik antwoorden dat ik inderdaad zelf ook kinderen heb, en gevoelens of klachten die zwangeren ervaren, herken.
Ik zeg altijd maar dat mijn zwangerschappen, niet allemaal even vlekkeloos, en bevallingen, ook niet helemaal naar verwachting, mijn werk als verloskundige echt verrijkt hebben.
Hoewel ik in mijn werk als verloskundige al heel veel had gezien en meegemaakt, ervaarde ik het nu zelf en natuurlijk….dat is wel even anders.
Ik noemde net al even mijn zwangerschappen en bevallingen, maar als je me nou de vraag stelt wat me nou echt tegen is gevallen, en wat ik toch wel anders had ingeschat…dat kraambed!
Ik zie het in de praktijk ook vaak gebeuren: je leeft toe naar de uitgerekende datum, de bevalling, en over de tijd erna had ik niet zo nagedacht.
Ik ging uit van het positieve en dat was, dat ik gewoon diezelfde dag weer thuis zou zijn mét onze dochter. Nou…dat liep wat anders.
Ze werd ziek en moest 8 dagen op de kinderafdeling verblijven. Ik mocht op de kraamafdeling blijven en kon naar haar toe gaan wanneer ik wilde.
Mijn man kwam na zijn werk op het bezoekuur, en ging dan weer naar huis.
Wat een heerlijkheid dat dat is veranderd in de loop van de jaren; gewoon ook een bed voor papa in de kraamsuites, én wat meer vrije dagen.
Hoe veel ik zelf ook wist, was ik écht moeder op dat moment en geen verloskundige. De onvoorwaardelijke liefde die je overspoelt als ze eenmaal in je armen ligt, is niet te omschrijven. Die liefde, én dat kleine mensje voelde meteen heel vertrouwd, en ik had alle vertrouwen ook al werd ze ziek: wij kunnen dit! Het komt goed!
Maar die lichamelijke ongemakken na zo’n (eerste) bevalling….dat viel me tegen! Die pijn in die onderkant, die hechtingen, dat bekken, die stuwing….nooit gedacht dat het zo’n pijn zou doen of zo lang zou aanhouden. Maar gelukkig….alles heelt uiteindelijk. En natuurlijk is je kindje het allemaal waard.
Het deed me ook realiseren dat het écht goed is om heel open er in te gaan.
Zwanger zijn, bevallen, een kraambed, moeder worden, je doet het er niet zomaar even “bij.”
De meeste hebben met de zwangerschap klachten, dat hoort erbij, en accepteer dat je niet alles meer kan. Die bevalling?
Het is goed om je te verdiepen wat er gebeurt in je lichaam, en natuurlijk hoop je op een soepel en ongecompliceerd verloop, maar weet dat ’t ook anders kan.
Dat kraambed….neem de tijd zou ik zeggen, tijd voor herstel, voor het wennen aan het moederschap, vertrouw op je gevoel en laat je door de kraamzorg goed voorlichten en verwennen!
Liefs, Aletta
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *